
Tijdens mijn laatste trip naar Parijs heb ik het kerkhofje van Picpus bezocht. Iets wat al langer op mijn lijstje stond maar kon het nooit vinden; als eens de weg gevraagd, een heel blok om gestuurd en wel een deur gevonden met een briefje dat het ’s middags te bezoeken was, maar toen niet. Nu was ik op 4 mei een hele dag in het 12e arr. en ja daar was het: 35, rue de Picpus, een grote houten poort (je moet wel een kaartje kopen om het kerkhof te bezoeken, € 3,-,
dan een grote binnenplaats met een kapel ter ere van de Maagd Maria, een kloostergebouw en nog wat zeer oude gebouwen, de meneer van de kaartjes ontsluit de poort naar het kerkhof voor je en dan kom je op een heel groot grasperk met wat standbeelden en helemaal achterin het kerkhofje. Hier liggen in twee massagraven!! (fosses communes) 1306 slachtoffers van het Schrikbewind van Robespierre begraven. Deze mensen zijn onder de guillotine aan hun eind gekomen. De hakbijl stond opgesteld op het huidige Place de l’Ile de la Réunion, vlakbij Place de la Nation. Ze werden ’s nachts in de graven gedumpt. Onder de 1306 waren een aantal edelen, religieuzen maar het voor het merendeel eenvoudige mannen, vrouwen en kinderen. Dit gedeelte kan je alleen door een hek bekijken.
Op het open gedeelte bevinden zich graven van nabestaanden van de edelen die zijn geguillotineerd. Ook is er een graf van Gén. de la Fayette, die iets groots was tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog. Er staan dan ook Amerikaanse vlaggen en onderscheidingen rond zijn graf. Hij was getrouwd met iemand uit de familie de Noailles, nabestaanden van een slachtoffer van de guillotine.

Verder zie je er ook een aantal plaquettes met namen van markiezen en andere hoge heren en dames, die in W.O. II zijn omgekomen. Kortom op 4 mei voor een Nederlandse wel een waardig bezoek. Buiten de begraafplaats staan en hangen nog een aantal gedenkstenen o.a. over een fosse commune, die is teruggevonden in 1928, maar die leeg was. De begraafplaats en de kapel zijn iedere middag te bezoeken, behalve op maandag en feestdagen. Ik vond het de moeite waard en zoals de Fransen zeggen: il vaut le détour.