Weblog Parijs, berichten uit en over Parijs

Dit is niet waar in Parijs?, maar dáár in Parijs.
augustus 2008: een wandelingetje in het parkje bij de jachthaven Paris-Arsenal aan de
Boulevard de la Bastille en terug over de Boulevard Bourdon, waar wat publiek over de
kademuur hangt: de pompiers houden een oefening. Het lijkt wel een dans: kijk hoe ze die
voeten in elkaar haken! Het is mooi én stoer en ze hebben veel bekijks.

Op naar nog meer eeuwige roem ! Waar staat deze kleine triton op een dolfijn ?

                                    

Tussen Buttes Chaumont en de Butte du Chapeau Rouge ligt een on-Parijs wijkje: kleine, verkeersvrije straatjes, lage eengezinswoningen met tuintjes, kortom een idyllische plek èn zonder hoogbouw !

De huizen hebben er slechts 1 of 2 etages en de reden hiervan is de ondergrond: de wijk is aangelegd op voormalige kalkgroeven.
Vanaf de jaren ’80 van de 19^e eeuw is hier gebouwd.

 Villa Eugène Leblanc

De naam La Mouzaïa komt van de gelijknamige kloof in Algerije, waar het Franse leger in 1839/40 vocht tegen de lokale emir Abd-el-Kader.

De straatjes liggen ingeklemd in het gebied tussen de Rue Compans, de Rue de Bellevue, de Rue de Mouzaïa, de Rue du Général-Brunet, de Rue David d’Angers en de Rue des Lilas.

De huizen hebben weinig versiering, maar ze allemaal verschillend.
Vele hebben nog hun originele voordeur met smeedwerk en afdakje (“marquise”):

We beginnen onze wandeling bij metrostation Botzaris (lijn 7bis):

loop de Rue du Général-Brunet in en sla rechtsaf de Rue Compans in, deze loopt over in de Rue de Bellevue.

Aan de linkerkant van deze straat beginnen de straatjes (“villas”): allemaal verkeersvrij, leuk om door te lopen en een praatje te maken met een bewoner, die in zijn tuin bezig is.

Vooral in het voorjaar is dit een prachtige wandeling: dan staan de blauwe regen en de seringen in bloei.

                                                                             Villa Alexandre Ribot

De laatste Villa is de Villa Félix-Faure: loop die in naar de de Rue de Mouzaïa en ga deze rechtsaf in.

Waar de Rue de Mouzaïa de Rue des Lilas kruist zit een leuk café (annex bistrot-concerts) met terrasje: Au Petits Joueurs (59, Rue de Mouzaïa). Daar worden van woensdag t/m zaterdag folk- en jazz concerten gegeven op een piepklein podium.

Iets terug (67, Rue de Mouzaïa) zit nog een café-concert-expo, Les Mères Veilleuses, het heeft een leuke en prettig geprijsde menukaart: hier worden op vrijdag- en zaterdagavonden concerten gegeven (chansons, folk, jazz).

Sla nu rechtsaf de Rue de l’Égalité in, die ook links en rechts enige mooie “villas” heeft.

Daarna rechts af de Rue de la Fraternité in, waar we links een merkwaardig gebouw zien, een soort hal. « Oeuvre de la Bouchée de Pain » vermeldt het keramische bord boven de ingang : hier worden dagelijks 250 maaltijden uitgereikt aan de armen uit de buurt.

De straat uitlopend komen we op de Place de Rhin-et-Danube, een mooi en rustig plein, met in het plantsoen het beeld “La Moissonneuse” van Léon Deschamps (1933).

Aan het plein zitten leuke lunchgelegenheden: wij kozen voor het café “Le Parisien” op # 2, een tip uit “Au vrai zinc”, een uitgave vol leuke cafés en bistrots van de voortreffelijke uitgeverij van boeken over Parijs, Parigramme.

                                       

Na de lunch vervolgen we onze wandeling door de Rue du Général-Brunet in te slaan: direkt links zit de Hameau Danube, met mooie huizen rond een U-vormig pleintje.

Het is privéterrein, dus je kunt er niet in, tenzij iemand de deur voor je openhoudt….

Verderop rechts af de Villa des Boers in, deze uitlopen en dan rechts af de Rue Miguel-Hidalgo in.

 blauw huis in de Rue Miguel-Hidalgo

Vervolgens links af de Villa Claude Monet in: heel toepasselijk bloeide hier de blauwe regen uitbundig !

Villa Claude Monet

De Villa Claude Monet uitlopen: ga nu de trap af, waarna je in de Rue F.Pinton komt.

Langs het zwembad en daarna rechts af de Rue David d’Angers in: op de Place de Rhin-et-Danube eindigt onze wandeling door dit aparte stukje Parijs.

Hier kun je weer de metro pakken.

 

Om in de sfeer te blijven kun je overwegen om door te gaan naar een vergelijkbaar stukje mooi Parijs:
de “Cité Florale” in het 13^e arr………..dat wordt een volgende wandeling !

Ondanks alle prachtige software applicaties voor mobiele telefoon, pda en smartphone die het metroreizen comfortabeler maken ervaar ik dat ik de afgelopen jaren juist steeds minder gebruik ben gaan maken van de metro en steeds meer de bus neem. Als je geen haast hebt is de bus ideaal. Je komt vaak langs de leukste plekjes. Eén van de meest bijzonder lijnen is wat mij betreft de PC. Helemaal rond de stad over de Periferique Interieur

Ook van de buslijnen heeft de RATP een prachtige online interactieve kaart

Wat is jouw favoriete lijn????

..

                                  Dit is wellicht de beroemdste kop in een Franse krant ooit !

Het is de aanhef van een open brief (“Lettre au Président de la république”), die Émile Zola richtte aan de Franse president (M. Félix Faure) en op 13 januari 1898 publiceerde op de voorpagina van de krant L’Aurore.
Zijn brief besloeg de gehele bladzijde.
Aan de gevel van het pand, waar de redactie van L’Aurore gevestigd was wordt er melding van gemaakt: 

Zola neemt in zijn open brief stelling tegen de veroordeling op valse gronden van de (Joodse) kapitein Alfred Dreyfus: deze zou gespioneerd hebben voor Duitsland. Dreyfus werd daarvoor in 1894 veroordeeld en verbannen naar het Duivelseiland.

Zola werd naar aanleiding van zijn publicatie aangeklaagd en veroordeeld: hij vluchtte zelfs tijdelijk naar Engeland.

De spionage voor Duitsland heeft overigens wel plaats gevonden, deze werd echter verricht door een andere Franse militair, Ferdinand Walsin Esterhazy, onder geheimhouding van de militaire top.

Na diverse processen is Dreyfus uiteindelijk pas in 1906 gerehabiliteerd.

Esterhazy is nooit veroordeeld.
Zie voor meer informatie over de affaire Dreyfus: http://fr.wikipedia.org/wiki/Affaire_Dreyfus

De krant l’Aurore verscheen tussen 1897 en 1914, de redactie was gevestigd in dit gebouw:

142, Rue Montmartre (2e arr.)

Een paar deuren verder staat nog een gebouw met geschiedenis:

het café Le Croissant (146, Rue Montmartre / hoek Rue du Croissant).

In dit café werd op 31 juli 1914 de socialistische voorman Jean Jaurès doodgeschoten, terwijl hij er zat te eten:

dit is alweer de 57ste aflevering van het raadsel voor parijsliefhebbers! Weet je waar dit is en verdien je daarmee eeuwige roem, laat dan je antwoord weten.

Op naar de volgende eeuwige Parijs-roem: welke brug is dit ?

                

In de Jardin d’Acclimatation (Bois de Boulogne) ligt een prachtig Chinees theehuis : La Maison de Thé de Mademoiselle Li.

                                

Het is in 1999 opgebouwd door de schilder, schrijver en China-specialist Hippolyte Romain in een voormalig paviljoen, dat in 1860 is gebouwd in opdracht van keizerin Eugénie.

Het is uitgevoerd in rood gelakt hout en hangt vol met Chinese lantaarns, vogelkooitjes en kalligrafieën (er is soms iemand aanwezig die Chinese kalligrafieën schildert).

Je kunt er diverse soorten Chinese thee bestellen ( € 4,= per pot, incl Chinese knabbeltjes).

Het gebouw ligt naast de ingang van de Jardin aan de Route de la Porte de Sablons à la Porte Maillot ( M Sablons), je betaalt € 2,70 entree voor de tuin.

                                                               
Het theehuis is open op zaterdag en zondag van 11 – 18 u.

Vond je het boekje Komen & Gaan van Youp van ‘t Hek de moeite waard?

Dan moet je zeker de VARA-uitzending ‘Evenblij met Youp van ‘t Hek’ bekijken. Jakhals Frank Evenblij reist af naar Parijs met Youp van ‘t Hek. Youp vertelt over Parijs (een aantal anekdotes staan ook in het boekje Komen & Gaan uit 2004), je ziet beelden van Parijs, kort dat wel, en alles wordt afgewisseld met fragmenten uit Youps voorstellingen.

Je kunt de uitzending van 13 juni 2009 terugvinden op www.uitzendinggemist.nl